این روزهای ما ...
خدایاااااا؛ شکــــــــــــرت... عدنان من ، پسر بی نظیر من، همه ی قلب و امید من؛ هنوز هم تـــ ـــو همان خوبِ همیشه ای... و من، همان بـــی قــــــــــرارِ همیشهء نوشتنِ از چشم های عزیزت... چقدر هوای چشم هایت، نبضِ نف س های منه !!!... گل قشنگم ؛ چقدر بزرگ شدنت را تماشا مي کنم و اين لبخند براي تــ ـوست شادي داشتنت شادي بغل کردن سازي ست که درست نمي شناسمش درست مي نوازمش ...









