از دل تا قلم

به نام خدای بلندآسمان

آتشی که نمى سوزاند
" ابراهیم " را
و دریایى که غرق نمی کند
" موسى " را
کودکی که مادرش او را
به دست موجهاى " نیل " می سپارد
تا برسد به خانه ی تشنه به خونش

دیگری را برادرانش به چاه مى اندازند
سر از خانه ی عزیز مصر درمی آورد

آیا هنوز هم نیاموختی ؟!
که اگر همه ی عالم
قصد ضرر رساندن به تو را داشته باشند
و خدا نخواهد ، " نمی توانند "

پس

به " تدبیرش " اعتماد کن
به " حکمتش " دل بسپار
به او " توکل " کن
و به سمت او " قدمی بردار "

تا ده قدم آمدنش به سوى خود را به تماشا بنشین.

چه زود دیر شد 6 ماه از دوران پر از شادی و لذت با تو بودن تموم شد و من

همچنان محو تماشای تو دیدم ،

که من خاص نیستم

ولی...

خدا خیلی خاص ، که من رو انتخاب کرد برای اینکه ما کنار هم

باشیم...

خدای مهربونم سپاس.